Farzad Ibrahimi wordt geregeld afgerekend op zijn Afghaanse roots. Hij voelt zich afgewezen omwille van zijn naam als hij een woonst wil huren of zich op de arbeidsmarkt wil aanbieden. Goede raad Farzad: doe zoals uw voorgangers een eeuw gelden.
Tijdens het opkomend nazibeleid in Duitsland op het einde van de 19de en begin van de 20ste eeuw trokken veel zich bedreigd voelende inwoners van Europa, al dan niet met de Red Star Line vanuit Antwerpen naar de Verenigde Staten waar ‘De Nieuwe Wereld’ gevormd werd met de veelbelovende nadruk op vrije meningsuiting. Miljoenen Europeanen ondernamen de overtocht en zochten werk in verschillende sectoren, ook in de filmindustrie.
Inwijkelingen die carrière wilden maken in de entertainmentsector en vooral de opkomende filmindustrie werden in New York en later in Los Angeles begeleid door agenten, die ervoor zorgden dat ze werkkansen kregen. In de hoogdagen van Hollywood oefenden filmstudio’s grote druk uit op immigranten met een (voor Amerikanen) onuitspreekbare naam. Vooral personen met een Russische, Poolse of Joodse naam werden verzocht om hun naam te veramerikaniseren om discriminatie te voorkomen.
Hollywood wilde namen die makkelijk uit te spreken en te onthouden waren. Als in die tijd Adil El Arbi naar Hollywood was getrokken zou hij nooit – ondanks zijn groot talent – onder die naam werk gevonden hebben. Daarom veranderden onder meer deze acteurs/actrices hun naam:
Misschien vinden mensen die zich benadeeld voelen door hun naam hierin inspiratie.